Fractures of the distal femoral epiphysis – analysis of the injuries mechanisms, treatment methods and results of a long-term follow-up

Złuszczenie nasady dalszej kości udowej – analiza mechanizmów urazu, sposobów leczenia i uzyskanych wyników odległych

Abstract

Introduction

The objective of this study was to assess mechanisms of injuries, treatment methods and results of long term follow-up of fractures of the distal femoral epiphysis. 

Material and methods

A retrospective study of 27 patients with fractures of the distal femoral epiphysis, who were managed between 2000-2011, was carried out. Medical history, x-rays were analyzed and injuries were divided with Salter-Harris classifi cation. In addition to written medical history, phone information from patients was obtained to confi rm current state. 

Results

The average period of follow-up was 5 years and 2 months. Mean age of patient when fracture occured was 12 years and 10 months (range 8,5 – 15 years). Most of these injuries happened to pedestrians during car accidents (56%) and as results of sports trauma (37%). With Salter-Harris classifi cation patients were divided into groups, type I – 3 patients (11%), type IV – 4 patients (15%), type V – 1 patient and rest 19 patients sustained type II fracture (70%). Eight patients were treated conservatively with reposition and plaster immobilisation. Another 8 patients sustained closed reduction and internal fi xation with Kirschner wires. The rest eleven patients sustained open reduction and internal fi xation, 6 with Kirschner wires and 5 with screws. Satisfactory healing was observed in all cases. Angular deformities or loss of function was observed in 3 patients, lenght descrepancy in 11. In group of 11 patients which sustained injury before 12 year of age, 7 (64%) had limb shortening with mean 3,4 cm (range 1-10cm). In group of 16 patients which sustained injury after 12 year of age, limb shortening was observed only in 3 patients (19%) with mean 1,2cm. 

Conclusions

Fractures of distal femoral epiphysis may lead to severe long-term consequences involving mainly length descrepancy or angular deformities which oblige us to put this group of patients into special consideration up to completion of growth. 


Streszczenie

Wstęp

Celem pracy była analiza mechanizmów urazu, sposobów leczenia oraz wyników odległych złuszczenia nasady dalszej kości udowej.

Materiał i metody

Badaniem objęto grupę 27 chorych, którzy doznali złuszczenia nasady dalszej kości udowej w latach 2000-2011. Przeanalizowano dokumentację medyczną oraz radiogramy. Na tej podstawie zakwalifikowano urazy zgodnie z klasyfikacją Salter-Harris. Dodatkowo oceniano odległe wyniki i następstwa tych urazów na podstawie wywiadu telefonicznego. 

Wyniki

Średni czas obserwacji wyniósł 5 lat i 2 miesiące. Wiek w chwili urazu wynosił średnio 12 lat i 10 miesięcy (od 8,5 do 17 lat). Przyczyną urazów było najczęściej potrącenie przez samochód – 15 chorych (56%). W drugiej kolejności uraz w czasie zawodów sportowych – 10 pacjentów (37%). Podział urazów w klasyfi kacji Saltera-Harrisa przedstawiał się następująco: u trojga chorych (11%) wystąpiło złuszczenie typu I, u czworga (15%) typu IV, u jednego (4%) uraz typu V, najczęstszy typ złuszczenia – typ II wystąpił u 19 pacjentów (70%). 8 chorych leczono poprzez zamniętą repozycję i unieruchomienie gipsowe. W przypadku kolejnych 8 chorych po wykonanej repozycji zespolono odłamy przezskórnie wprowadzonymi drutami Kirschnera. Operacyjne nastawienie i zespolenie odłamów wykonano u 11 chorych, przy czym u 5 z nich zastosowano druty Kirschnera, zaś u 6 śruby. U wszystkich chorych uzyskano zrost i przebudowę złuszczenia. Powikłania w postaci zaburzeń kątowych bądź ograniczenia ruchomości zaobserwowano u 3 chorych, zaś zaburzenia długości kończyn stwierdzono u 11 chorych (41%).  Spośród 11 chorych, którzy doznali urazu przed 12 rokiem życia, skrócenie kończyny wystąpiło u 7 z nich (64%), średnio o 3,4 cm (od 1 do 10 cm). W grupie 16 chorych, którzy doznali złuszczenia powyżej 12 roku życia, skrócenie kończyny (średnio o 1,2 cm) miało miejsce tylko u 3 pacjentów (19%). 

Wnioski:

 Złuszczenia nasady dalszej kości udowej mogą prowadzić do poważnych odległych powikłań, głównie w postaci skrócenia kończyny bądź zaburzenia jej osi, co wskazuje na konieczność utrzymywania kontroli do momentu zakończenia wzrostu. 

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
MNiSzW - 6; IC - 77,53
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
5/2019
4/2019
3/2019
2/2019
1/2019
6/2018