Treatment of acute acromio-clavicular joint dislocation by hook plate – report of 25 cases

Leczenie świeżych uszkodzeń stawu barkowo-obojczykowego hakopłytą – raport z 25 przypadków

Abstract

Acromioclavicular (AC) dislocation represents 8% of dislocations in the upper limb and 12% of dislocations in the shoulder girdle. Rockwood types III, IV and V require surgical treatment. The aim of this retrospective, two-center and multi-operator study was to assess the objective and subjective results from a sample of 25 patients treated for acute AC dislocation with a clavicular hook plate. 

Patients and methods

Between 2011 and 2013, 27 patients with no prior history of trauma on either shoulder were operated on. We treated 10 Rockwood type III AC dislocation (37%) and 17 Rockwood type 4 AC dislocation (63%). Data was analyzed for 25 patients. Twenty patients attended a follow-up assessment with a single observer. The average delay between surgery and the follow-up check was 23.2 months (+/- 8.75). A bilateral and comparative X-ray check was performed    and analysed with scores of Constant, DASH score, visual analogue scale and radiographic measurements. 

Results

After removal of the material at 5.9 months (+/- 3 months) after surgery, the average Constant score was 93.6 +/- 7 (76-100) which corresponds to 16 excellent results, 5 good results and 4 satisfactory results. The mean DASH score was 7 +/- 8.5 (0 to 25.2). The coracoclavicular distance measured at rest and with stress (5kg) in the injured shoulders was comparable to the uninjured shoulders. We reported 4 complications (16%): 3 cases of early dismantling of material (3 surgical revisions) and 1 recurrence after partial removal of the material. No acromial osteolysis or fractures were reported. 

Conclusion

This surgical technique enabled us to achieve equal or superior clinical and radiological results in comparison to other existing methods. We recommend the use of a clavicular hook plate in the cases of Rockwood type 4 or above AC dislocation. This treatment is also suitable for young patients, athletes and laborers with Rockwood type 3 AC dislocation. We recommend using the plate on a fully locked mode (4 bones crews) to prevente recurrences and to remove the plate between the fourth and the sixth month. 

Streszczenie

Uszkodzenie stawu barkowo-obojczykowego stanowi 8% zwichnięć w obrębie kończyny górnej i 12% zwichnięć w obrębie obręczy barkowej. Typ III, IV i V wg Rockwooda wymaga leczenia operacyjnego. Celem tego badania, przeprowadzonego w dwóch ośrodkach z udziałem wielu operatorów, była ocena subiektywnych i obiektywnych wyników 25 pacjentów leczonych z powodu uszkodzenia stawu barkowo-obojczykowego hakopłytą obojczykową. 

Pacjenci i metody:

Pomiędzy rokiem 2011 a 2013 operowano 27 pacjentów, bez wcześniejszych urazów lub dolegliwości barku. Leczyliśmy 10 uszkodzeń typu III wg Rockwooda (37%) i 17 uszkodzeń typu IV (63%). Przeanalizowano dane 25 pacjentów. Dwudziestu chorych zostało przebadanych przez jednego badacza. Średni okres czasu od zabiegu do badania wynosił 23,2 miesiąca (+/- 8,75). Wykonano obustronnie porównawcze radiogramy obu barków, oceniono chorych wg skali Constant, DASH, wizualnej analogowej skali bólu oraz wykonano pomiary radiografi czne. 

Wyniki

Po usunięciu materiału zespalającego po 5,9 miesiącach (+/- 3 miesiące), średni wynik w skali Constant wynosił 93,6 +/- 7 (76-100), co stanowi o 16 wynikach bardzo dobrych, 5 dobrych i 4 zadowalających. Średni wynik skali DASH wynosił 7 +/- 8,5 (0 do 25,2). Odstęp między obojczykiem a wyrostkiem kruczym mierzony w spoczynku i przy obciążeniu (5kg) był podobny w barku zdrowym i po urazie. Stwierdzono 4 powikłania (16%): 3 przypadki destabilizacji zespolenia (3 rewizje chirurgiczne) oraz 1 nawrót po częściowym usunięciu materiału. Nie stwierdzono osteolizy wyrostka barkowego ani złamania. 

Wnioski

Prezentowana technika chirurgiczna pozwoliła na uzyskanie wyników klinicznych i radiologicznych równie dobrych lub lepszych jak w innych istniejących metodach. Rekomendujemy użycie hakopłyty w przypadku uszkodzenia stawu barkowo-obojczykowego typu III lub powyżej. Leczenie to jest również wskazane u młodych pacjentów, u sportowców i osób pracujących fi zycznie z uszkodzeniem typu III wg Rockwooda. Zalecamy używanie śrub blokowanych (4 śruby) aby uniknąć nawrotów, oraz usunięcie i materiału zespalającego między 4. a 6. miesiącem po urazie. Słowa 

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
1/2020
6/2019
5/2019
4/2019
3/2019
2/2019