Clinical and radiographic results of THR after acetabular fracture

Wyniki kliniczne i rentgenowskie całkowitej aloplastyki bioder po przebytym złamaniu panewki stawu biodrowego

Abstract

Introduction

Pelvic fracture, especially fracture of the acetabulum is a serous injury of loco motor system, which may be a cause of a subsequent osteoarthritis of hip joint. Total hip replacement performed after previous fracture of the pelvis is a diffi  cult and technically demanding procedure because of: the presence of implants used for fracture fi xation, posttraumatic abnormality of pelvic anatomy and bone defects. 

Material and methods

43 patients were treated in the years 2004-2014 at Orthopedic and Traumatology Department in Lublin because of posttraumatic hip joint osteoarthritis. The study group consists of 8 women and 35 men in average age 59 (from 29 to 82) years. Total hip replacement was performer to all of the patients. Patients were evaluated in retrospective study with clinical (Harris hip score) and radiological examination. 

Results

Early complications were noted in 5 patients, which required later treatment. Early deep periprosthetic infection occurred in 2 patients, which caused implant removal and implantation of antibiotic PMMA spacer. Early loosening of acetabular cups occurred in next 2 patients and required revision surgeries. Early THR dislocation occurred in one patient, which required open reduction with head exchange. Improvement of clinical result was noted in the remaining 38 patients. Average Harris Hip Score improved from preoperative 25 points to 92 points at longest follow up. 

Conclusions

Total hip replacement performed because posttraumatic osteoarthritis after fracture of the pelvis is technically demanding with limited survival. Previous procedures of pelvic fracture fi xation may be complicated with deep infection of low grade that may expose after THR. Pelvic fracture malunion, the residual implants used for fracture fi xation, posttraumatic bone defects are causes of early failure and limited survival of THR.

Streszczenie

Wprowadzenie

Złamanie miednicy a zwłaszcza złamanie panewki stawu biodrowego jest ciężkim uszkodzeniem narządu ruchu będącym przyczyną późniejszych następstw pod postacią pourazowych zmian zwyrodnieniowych biodra. Aloplastyka biodra w przypadku zmian spowodowanych wcześniejszym złamaniem miednicy jest zabiegiem trudnym technicznie z powodu: obecności wszczepów użytych do stabilizacji uszkodzeń, pourazowych zmian budowy anatomicznej łożyska kostnego jak i jego ubytków. 

Materiał i metodyka:  

W latach 2004-2014 w Klinice Ortopedii i Traumatologii w Lublinie operowano 43 chorych z powodu pourazowych zmian zwyrodnieniowych biodra. W omawianej grupie chorych było 8 kobiet i 35 mężczyzn w średnim wieku 59 (od 29 do 82) lat. Chorzy byli operowani z zastosowaniem całkowitych endoprotez stawów biodrowych. W retrospektywnym badaniu oceniono wynik kliniczny przy użyciu skali wydolności bioder wg Harrisa (Harris Hip Score, HHS) oraz radiologiczny. 

Wyniki

U 5 chorych odnotowano wczesne powikłania pooperacyjne wymagające dalszego leczenia. U 2 chorych rozwinęły się infekcje głębokie będące przyczyną usunięcia endoprotez z zastosowaniem spacera z polimetakrylanu z antybiotykiem. U 2 chorych doszło do wczesnego obluzowania panewek z potrzebą wykonania operacji rewizyjnej ich wymiany. U 1 chorego doszło we wczesnym okresie pooperacyjnym do dwukrotnego zwichnięcia endoprotezy, które ustąpiło po wymianie głowy wszczepu na dłuższą. U pozostałych chorych odnotowano poprawę wydolności operowanych stawów biodrowych z dobrym wynikiem rentgenowskim. Wydolność operowanych bioder wyrażona w skali HHS wzrosła ze średnio 25 pkt przed zabiegiem operacyjnym do średnio 92 pkt po operacji. 

Wnioski

Zabiegi aloplastyki całkowitej stawów biodrowych z powodu zmian zwyrodnieniowych po przebytym złamaniu miednicy są trudne technicznie i charakteryzują się ograniczoną trwałością. Wcześniejsze zabiegi stabilizacji złamań miednicy wiążą się z możliwą obecnością zmian infekcyjnych o niskim stopniu zjadliwości (low grade), które mogą się ujawnić w pełnoobjawowej formie po wykonanej aloplastyce. Wadliwe wygojenie złamań miednicy, obecność wszczepów użytych do stabilizacji złamań, pourazowe ubytki łożyska kostnego są przyczyną wczesnego niepowodzenia i ograniczonej trwałości endoprotez biodra.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
5/2019
4/2019
3/2019
2/2019
1/2019
6/2018