Dislocation of the knee – mechanisms, complications

Zwichnięcia stawu kolanowego – mechanizmy, powikłania

Abstract

Introduction: Dislocations of the knee constitute 0.02-0.2% of all orthopedic injuries. Statistically, they are four times more common in men than in women. They often undergo spontaneous reposition. Quite often they are connected with severe vascular and nervous complications.

Aim: The aim of this study is to determine the mechanisms of dislocation of the knee, their impact on early treatment procedure and the correlation with the occurrence of complications.

Material and methods: We analyzed records of treatment of 14 patients with traumatic dislocation of the knee treated in the Department of Orthopedics and Traumatology, Medical University of Lublin in the years 1992-2016. Two patients suff ered a dislocation on both sides.

Results: In the analyzed material knee dislocation occurred in 11 men and 3 women. The most common mechanism of injury was a fall in 5 persons. Half of dislocated knees where displaced to the front. The most common complication was damage to the peroneal nerve and the popliteal artery, which was observed more frequently in patients with knee dislocation displaced to the front.

Conclusions: The most frequent dislocation of the knee was the anterior dislocation. In this group of patients we observed more neurovascular complications. The most common complication was damage to the peroneal nerve and the popliteal artery.

Streszczenie

Wstęp: Zwichnięcia stawu kolanowego stanowią 0,02-0,2% pośród wszystkich urazów ortopedycznych. Statystycznie występują cztery razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Najczęściej ulegają samoistnej repozycji. Wcale nierzadko wiążą się z poważnymi powikłaniami naczyniowo-nerwowymi.

Cel: Celem niniejszej pracy jest określenie mechanizmów zwichnięcia stawu kolanowego, ich wpływu na wczesne postępowanie lecznicze oraz współzależności z występowaniem powikłań.

Materiał i metody: Analizie poddano dokumentację leczenia 14 pacjentów z urazowym zwichnięciem stawu kolanowego leczonych w Klinice Ortopedii i Traumatologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie w latach 1992-2016. Dwóch chorych doznało zwichnięcia obustronnego.

Wyniki: W analizowanym materiale zwichnięcie kolana wystąpiło u 11 mężczyzn i 3 kobiet. Najczęstszym mechanizmem urazu, który stwierdziliśmy u 5 osób był upadek z własnej wysokości. W połowie analizowanych przypadków zwichnięć kolana wystąpiło przemieszczenie przednie. W badanym materiale najczęstszym powikłaniem było uszkodzenie nerwu strzałkowego i uszkodzenie tętnicy podkolanowej, które obserwowano częściej w grupie pacjentów ze zwichnięciem przednim.

Wnioski: Najczęściej występującym zwichnięciem kolana było zwichnięcie przednie. W tej grupie pacjentów występowały częściej uszkodzenia naczyniowo-nerwowe. Najczęstszym powikłaniem było uszkodzenie nerwu strzałkowego i tętnicy podkolanowej.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
3/2020
2/2020
1/2020
6/2019
5/2019
4/2019