Periprosthetic femur fractures after surgery in clinical material

Pooperacyjne złamania okołoprotezowe kości udowych w materiale klinicznym

Abstract

Introduction: Periprosthetic femur fractures after surgery account for 0.1-4%, and after revision - for 1.8-7.3% of THA complications. The diagnosis is usually not difficult. Risk factors: age, female, osteopenia, revision THA, endoprosthesis loosening, long time (over 10 years) after primary operation. Aim: In this work we present the methods of classification and treatment of post-surgery periprosthetic femur fracture based on the clinical material of the CMKP Orthopaedic Department in Otwock. Material: Our group will consist of 19 patients (9 female, 10 male) treated for post-surgery periprosthetic femur fracture between 2010-2015. Most of the patients had their primary operation in another hospital and not in our Department. Results: We used the Vancouver classification: B1 – 7 patients, B2 – 6 patients, B3 – 4 patients, C – 2 patients. All patients were treated surgically. In type B1 group, 100% good clinical outcomes were obtained. In type B2 group, all fractures were healed. In type B3 group, pseudoarthrosis was found in 2 cases. In type C we treated 2 patients whose fractures were healed and a good clinical outcome was obtained. Conclusions: Both an appropriate fracture type classification and the treatment applied are the key factors of a good clinical outcome. Every periprosthetic fracture is a very difficult clinical case, and previous planning as well as availability of revision implants is crucial for success of the treatment.

Streszczenie

Wstęp: Pooperacyjne złamania okołoprotezowe kości udowych stanowią powikłanie 0,1-4% endoprotezoplastyk, natomiast w operacjach rewizyjnych 1,8-7,3%. Postawienie rozpoznania nie stanowi zazwyczaj trudności. Czynnikami ryzyka złamania są: wiek, płeć żeńska, osteopenia, endoproteozplastyka rewizyjna, obluzowanie endoprotezy, długi czas od operacji pierwotnej >10 lat. Cel: Przedstawienie klasyfikacji i leczenia pooperacyjnych złamań okołoprotezowych kości udowych w materiale klinicznym Oddziału Protezoplastyk, Kliniki Ortopedii CMKP w Otwocku. Materiał: Grupę badaną stanowiło 19 chorych (9 kobiet, 10 mężczyzn) leczonych z powodu złamania okołoprotezowego kości udowych w latach 2010-2015. Większość pacjentów nie była pierwotnie operowana w naszym ośrodku. Wyniki: Chorych klasyfikowano wg skali Vancouver: B1 – 7, B2 – 6, B3 – 4 i C – 2 chorych. Wszystkich chorych operowano. W typie B1 u wszystkich uzyskano dobry wynik kliniczny. W typie B2 u wszystkich uzyskano zrost kostny. W typie B3 u dwóch stwierdzono staw rzekomy. W typie C u 2 stwierdzono zrost kostny i dobry wynik kliniczny. Dyskusja: Właściwa klasyfikacja typu złamania jak i zastosowane leczenia są kluczowe dla osiągnięcia dobrego wyniku klinicznego. Każde złamanie okołoprotezowe jest bardzo trudnym zdarzeniem klinicznym, wcześniejsze planowanie jak i dostępność implantów rewizyjnych są kluczowe dla osiągnięcia dobrego wyniku.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
5/2019
4/2019
3/2019
2/2019
1/2019
6/2018