Analysis of the results of a randomized clinical trial on justification of suction drainage in primary total hip arthroplasty

Analiza wyników randomizowanej próby klinicznej celowości stosowania drenażu ssącego w pierwotnej endoprotezoplastyce stawu biodrowego

Abstract

Introduction. Since the 1980s, suction drainage has been used as a common practice after primary total hip arthroplasty (THA) in Poland. Multiple recent studies contest the use of suction drainage after THA. Aim. The present study aims at analysis of legitimacy of the use of suction drainage after THA in a randomized controlled clinical trial. Materials and methods. Patients treated at the Endoprosthesoplasty Ward, Orthopedic Department in Otwock. Enrolled for the study were 90 patients. Inclusion and exclusion criteria were specified in detail. The study was prospective. Simple randomization was used. The standard perioperative procedures were performed. All patients had ultrasound examination on the 3rd day after the surgery. Clinical assessment was made with the Harris Hip Score (HHS) before and 3 days after the surgery. Results. Two patients with suction drainage had deep infection, p<0.19. In the drainage group, the hip joint haematoma was almost twice bigger than in the no-drainage group, 10.05mm vs. 5.5mm (p<0.07). There was a non-statistically significant difference between the two groups as regards the HHS score on the 3rd day after THA, 44.31 in the drainage vs. 48.95 in the no-drainage group. Differences between the groups as regards the time until discharge, costs, blood transfusion, and wound haematoma were not statistically significant. Conclusions. No advantages of using suction drainage after THA were found in the sample group. Ultrasound examination during the postoperative period is essential for diagnosis of haematoma and definition of potential indications for its evacuation. The small sample size and the positive results of the analysis are an inspiration for further studies.

Streszczenie

Wstęp. Drenaż ssący po operacjach pierwotnych endoprotezoplastyk stawu biodrowego stosowano rutynowo w Polsce od lat 80 XX wieku. W ostatnim czasie powstało wiele publikacji kwestionujących zasadność stosowania drenażu po tego typu operacjach. Cel pracy. Celem pracy była analiza zasadności klinicznej stosowania drenażu ssącego po pierwotnej endoprotezoplastyce stawu biodrowego na podstawie randomizowanej próby klinicznej. Materiał i metody. Materiał stanowili chorzy hospitalizowani w Oddziale Protezoplastyk Kliniki Ortopedii CMKP w Otwocku. Do badania zakwalifikowano 90 chorych. Kryteria włączenia i wyłączenia określono szczegółowo. Badanie prospektywne. Zastosowano randomizację prostą. Stosowano typowe procedury okołooperacyjne. U wszystkich chorych wykonano badanie USG stawu biodrowego w 3 dobie po operacji oraz oceniano ich stan kliniczny w skali HHS (Harris Hips Score) przed zabiegiem i w 3 dobie po zabiegu. Wyniki. U 2 chorych w grupie z drenem stwierdzono infekcję głęboką, p<0,19. W grupie z drenem krwiak w stawie biodrowym był średnio dwukrotnie większy niż w grupie bez drenu, odpowiednio 10,05mm i 5,5mm (p<0,07). Nie wykazano istotnej statystycznie różnicy w ocenie chorych w skali HHS w 3 dobie po operacji, 44,31 w grupie z drenem i 48,95 w grupie bez drenu. Nie stwierdzono istotności statystycznej między grupami w okresie hospitalizacji, koszcie pobytu, ilości przetoczonej krwi, rozpoznaniu krwiaka rany pooperacyjnej. Wnioski. W badanej grupie nie wykazano przewagi stosowania drenażu ssącego w pierwotnych endoprotezoplastykach stawu biodrowego. Badanie USG w okresie pooperacyjnym jest istotnym elementem procesu diagnostyki krwiaka i określenia ewentualnych wskazań do jego ewakuacji. Niewielka liczbowo grupa badawcza i pozytywne wyniki analizy stanowią inspirację do poszerzenia dalszych badań.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
2/2020
1/2020
6/2019
5/2019
4/2019
3/2019