Analysis of the morphology of intraoperative periprosthetic femoral fractures as complications of primary hip arthroplasty, with particular focus on dysplastic coxarthrosis

Analiza morfologii śródoperacyjnych złamań kości udowej, jako powikłania artroplastyk pierwotnych stawu biodrowego ze szczególnym uwzględnieniem koksartrozy dysplastycznej

Abstract

Intraoperative periprosthetic femoral fractures accompanying hip arthroplasty pose a material problem in surgical practice. Due to a scant number of reports in available literature, we decided to assess their characteristics in a group of patients with symptomatic degenerative changes of the hip in the course of developmental dysplasia of that joint. To this aim, we performed retrospective analysis of descriptive and radiological documentation of 119 patients with dysplastic coxarthrosis, treated in our Clinic in 2009-2014. Found in the group were 11 intraoperative femoral fractures, which were classifi ed based on the Vancouver classifi cation (diagnosed were 7 type A2 fractures, 3 type A3 fractures and 1 type B3 fracture). Next, the fractures were confronted with Hartofi lakidis classifi cation of dysplastic changes (70 patients with type A and 49 patients with type B dysplastic changes) and with prosthesis stem types used (the total of 89 uncemented classic stems and 30 short stems had been implanted). Within the next stage of the study, the incidence and morphology of the fractures and the stages of surgical procedure when they occurred were compared with fractures in a group of patients with idiopathic coxarthrosis (7 cases of fracture). During follow-up (mean length: 41.2 months), the incidence of general complications, bone union and stem loosening were assessed. The incidence of intraoperative femoral fractures in the group of patients with dysplastic coxarthrosis was noticeably higher compared to the group who had surgery for primary coxarthrosis. Also the percentage of displaced fractures was higher in that group. The incidence of fractures in the group of patients with dysplastic coxarthrosis grew with the degree of femoral head migration. The use of single-wedge and anatomical stems involved a higher risk of intraoperative femoral fracture. The outcomes of treatment in the group of patients who had hip arthroplasty due to degenerative changes secondary to dysplasia resemble those observed in the group with primary coxarthrosis.

Streszczenie

Śródoperacyjne złamania okołoprotezowe kości udowej towarzyszące artroplastyce stawu biodrowego stanowią istotny problem w praktyce chirurgicznej. Ze względu na skąpą liczbę doniesień w dostępnej literaturze, postanowiono ocenić ich harakterystykę w grupie chorych z objawowymi zmianami zwyrodnieniowymi stawu biodrowego w przebiegu rozwojowej dysplazji tego stawu. W tym celu przeprowadzono retrospektywną analizę dokumentacji opisowej i radiologicznej 119 chorych z koksartrozą dysplastyczną, leczonych w naszej Klinice w latach 2009-2014. W grupie tej stwierdzono 11 śródoperacyjnych złamań kości udowej które sklasyfi kowano wg skali Vancouver (rozpoznano 7 złamań typu A2, 3 złamania typu A3 oraz 1 złamanie typu B3). Następnie zestawiono je z klasyfi kacją zmian dysplastycznych wg Hartofi lakidisa (70 chorych ze zmianami dysplastycznymi typu A oraz 49 chorych ze zmianami typu B) oraz zastosowanymi typami trzpieni endoprotez (zastosowano 89 bezcementowych trzpieni klasycznych oraz 30 trzpieni krótkich). W kolejnym etapie porównano częstość występowania złamań, ich morfologię oraz etapy operacji na których doszło do ich wystąpienia ze złamaniami w grupie chorych z koksartrozą idiopatyczną (7 przypadków złamań). W trakcie obserwacji (średnia czasu obserwacji wyniosła 41,2 miesiąca) oceniano wystąpienie powikłań ogólnych, zrostu kostnego, obluzowania trzpienia. Częstość złamań śródoperacyjnych kości udowej w grupie z koksartrozą dysplastyczną była wyraźnie wyższa w porównaniu z grupą operowaną z powodu koksartrozy pierwotnej. W grupie tej wzrastał również odsetek złamań przemieszczonych. Częstość występowania złamań w grupie koksartroz dysplastycznych rosła wraz ze stopniem migracji głowy kości udowej. Stosowanie trzpieni typu single-wedge oraz anatomicznych wiązało się z większym ryzykiem wystąpienia złamania śródoperacyjnego kości udowej. Wyniki leczenia w grupie chorych poddanych artroplastyce stawu biodrowego z powodu zmian zwyrodnieniowych wtórnych do dysplazji są dobre i nie odbiegają od wyników obserwowanych w grupie z koksartrozą pierwotną.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
3/2018
2/2018
1/2018
6/2017
5/2017
4/2017