Operative treatment of distal radius fractures: stabilization with Kirschner wires or plate fixation? Comparison of treatment methods based on own observations

Leczenie operacyjne złamań odcinka dalszego kości promieniowej: stabilizacja drutami Kirschnera czy zespolenie płytką? Porównanie metod leczenia na podstawie własnych obserwacji

DOI: DOI: 10.31139/chnriop.2018.83.4.28

Abstract

Fractures of the distal radius are one of the most common fractures among adults. Despite, there still ongoing discussions on the choice of method of surgical treatment. Recently also emphasizes the increasing role of bone grafts in the reconstruction of the articular surface especially in compression fractures and osteoporotic fractures. The study conducted in our hospital evaluated 127 patients with the fracture of the distal radius operated between 2016-2017. Various-age-population was taken into account. Using the questionnaire developed on the basis of the Mayo scale and X-rays, the results of three treatment methods of the fractures were compared. Percutaneous fixation with K wires with plate osteosynthesis and plate osteosynthesis with the use of bone grafts was compared. The significant effect of bone quality has on the success of the treatment method has been emphasized. We drew attention to the critical meaning of the Reconstruction of the middle column for the functional outcomes. We rated the correlation of the range of motion from loss of the volar tilt and radial inclination. The frequency of neurological complications for each treatment methods was assessed. The final outcomes of different treatment methods allowed to create the algorithm for proceedings of patient’s qualification for the optimal treatment method.

Streszczenie

Złamania odcinka dalszego kości promieniowej stanowią jedne z najczęstszych złamań wśród dorosłych. Mimo to nadal trwają dyskusje na temat wyboru metody leczenia operacyjnego. W ostatnich latach podkreśla się także zwiększenie roli przeszczepów kostnych w rekonstrukcji powierzchni stawowej zwłaszcza w złamaniach kompresyjnych oraz złamaniach na tle osteoporozy. W przeprowadzonym w naszym ośrodku badaniu oceniono 127 pacjentów ze złamaniem odcinka dalszego kości promieniowej, operowanych w latach 2016-2017. Wzięto pod uwagę populację w różnym przedziale wiekowym. Wyniki oceniono na podstawie ankiety opracowanej w oparciu o skalę Mayo oraz diagnostykę obrazową. W ten sposób porównano efekt trzech najczęstszych metod leczenia operacyjnego złamań A-C wg AO -przezskórna stabilizacja drutami Kirschnera (K), zespolenie płytkami i zespolenie płytką z użyciem przeszczepów kostnych. Wykazano istotny wpływ jakości kości na sukces danej metody leczenia. Zwrócono uwagę na kluczowe znaczenie odtworzenia kolumny środkowej dla wyniku funkcjonalnego. Określono korelację odtworzenia pochylenia dłoniowego oraz łokciowego nadgarstka z zakresem ruchomości. Oceniono częstość powikłań neurologicznych dla poszczególnych metod leczenia. Wyniki poszczególnych metod leczenia pozwoliły na stworzenie algorytmu postępowania dla kwalifikacji pacjenta do optymalnego sposobu leczenia. W badaniu podkreślono także rolę wcześnie podjętej rehabilitacji.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
4/2018
3/2018
2/2018
1/2018
6/2017
5/2017