The effects of unplanned surgical intervention on the long-term treatment outcomes of patients with osteosarcoma

Wpływ niezaplanowanego leczenia chirurgicznego na odległe wyniki leczenia dorosłych chorych na mięsaka kościopochodnego

DOI: 10.31139/chnriop.2018.83.6.45

Abstract

Primary bone tumors are relatively rare but their diagnosis and treatment is difficult and connected with a high risk of complications. The most common primary bone sarcoma is the osteosarcoma, which in Poland it constitutes about 1% of all bone neoplasms and less than 1% of all malignancies. It is confirmed that the inappropriately performed diagnosis and treatment in soft sarcoma negatively influences patients survival but data about bone tumor are limited. The goal of this study is a retrospective evaluation of the influence of unplanned surgical excision of osteosarcoma on long treatment result. We have analyzed 299 patients with osteosarcoma treated in the years 1998-2016 at the Maria Skłodowska Curie Institute – Oncology Centre in Warsaw. The median observation period was 60 months. Patients were divided into groups: in first group patients were referred to our center with suspicion of osteosarcoma and the whole process of diagnosis and treatment was made there, in the second group biopsy was made outside referral center, and patients were sent to our center after histopathology result and in the third group patients were diagnosed and treated outside of a referral unit in an unplanned manner. The effects of treatment were significantly better if the biopsy and treatment were performed in the referral unit or biopsy was made in a local clinic and then patients were treated in referred center – the 5 year OS rate was 49%. Patients who were admitted to the referral center after biopsy and improper treatment in regional hospital (“whoops operations”) had a 5 year overall survival rate of 27%; p=0.011. During initial diagnostics, patients with suspicion of osteosarcoma on medical imaging, should be sent to referral center to obtain the correct diagnosis and treatment, which gives them the best chances for long survival and avoiding disability.

Streszczenie

Diagnostyka i leczenie pierwotnych nowotworów kości jest wyjątkowo trudne i obarczone wysokim ryzykiem wystąpienia powikłań. Najczęstszym nowotworem pierwotnym kości w Polce jest mięsak kościopochodny, który stanowi 1% nowotworów kości oraz < 1% wszystkich nowotworów. W dotychczasowych badaniach wykazano niekorzystny wpływ niezaplanowanego leczenia operacyjnego na wyniki leczenia u chorych na mięsaki tkanek miękkich, natomiast brak takich danych dotyczących chorych na mięsaki kości. Celem pracy była retrospektywna analiza wpływu niezaplanowanego leczenia chirurgicznego na rokowanie chorych na kostniakomięsaki. Do analizy włączono 299 chorych leczonych w Klinice Nowotworów Tkanek Miękkich, Kości i Czerniaków w Warszawie. Średni czas obserwacji wyniósł w badanej grupie 60 mc. Chorych poddanych analizie podzielono następująco: chorzy diagnozowali i leczeniu w ośrodku referencyjnym, chory, u których biopsję wykonano poza ośrodkiem referencyjnym a po otrzymaniu jej wyniku przesłano do dalszego leczenia do naszego ośrodka i chorzy, który byli diagnozowani i leczeni w sposób nieprawidłowy w ośrodkach regionalnych. Chorzy, u których biopsja i leczenie odbywało się w ośrodku referencyjnym uzyskali takie same wyniki przeżycia odległego jak chorzy, u których biopsję wykonano poza ośrodkiem referencyjnym, po czym zostali przesłani na dalsze leczenie do właściwego ośrodka – 5 letni OS – 49%. Natomiast chory, który byli diagnozowani i leczenie poza ośrodkiem referencyjnym uzyskali znaczeni gorsze przeżycie odległe – OS 5 letnie 27%. W celu uzyskania jak najlepszych wyników leczenia u chorych na mięsaka kościopochodnego, chorzy powinny być leczeni i diagnozowani w ośrodku referencyjnym.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
3/2019
2/2019
1/2019
6/2018
5/2018
4/2018