Femur lengthening with a telescopic ISKD nail – long-term clinical and radiological results

Wydłużanie uda z zastosowaniem samorozprężalnego gwoździa śródszpikowego ISKD – odległe wyniki kliniczne i radiologiczne

DOI: 10.31139/chnriop.2018.83.6.42

Abstract

Introduction. Among various modern systems of limb lengthening, lengthening with an intramedullary nail seems to be most modern and comfortable for the patient. The aim of this study was to evaluate the femur lengthening with a self-distracting intramedullary skeletal kinetic distractor (ISKD).

Material and methods. This is a retrospective study, conducted in one hospital and involved 10 patients with a mean age of 15.9 years. All patients underwent femur lengthening with an ISKD nail. The mean follow-up period was 38.7 months. We evaluated: gained length; treatment duration; healing index; problems, obstacles and complications during treatment; and the final result. At the last visit, we assessed the condition of the knee joint and daily performance.

Results. Mean femur lengthening was 5.7 cm. Mean treatment duration was 7.8 months and mean distraction index was 1.4 months/cm. The main problems and obstacles were related to the initial nail distraction, occurring in 5 patients: ineffective distraction occurred in 4 of the patients and distraction was too rapid in 1 patient. Delayed union was observed in 1 patient. The most common problems reported by the patients were: limping, different thigh circumference, slight difficulties with squatting, and occasional knee pain during great effort accompanied by the feeling of instability.

Conclusions. Intramedullary nail lengthening seems an effective method of limb equalization in teenagers and young adults, although patients should be warned that distraction with an intramedullary nail would not result in achieving perfect limb function.

Streszczenie

Wstęp. Wśród różnorodnych metod wydłużania kończyn, wydłużanie z zastosowaniem gwoździa śródszpikowego bez konieczności użycia aparatu zewnętrznego wydaje się być najbardziej nowoczesne i wygodne dla chorego. Celem pracy jest ocena przebiegu wydłużania uda z zastosowaniem samorozprężalnego gwoździa śródszpikowego (ISKD= intramedullary skeletal kinetic distractor).

Materiał i metody. Jest to badanie retrospektywne, przeprowadzone w jednym szpitalu i obejmuje 10 pacjentów w średnim wieku 15,9 lat. U wszystkich chorych przeprowadzono wydłużanie uda z użyciem gwoździa ISKD. Średni okres obserwacji wyniósł 38,7 miesięcy. Oceniano: wielkość wydłużenia, czas leczenia, indeks wydłużania, problemy, trudności i powikłania podczas wydłużania oraz wynik końcowy. Podczas ostatniego badania, oceniano stan stawu kolanowego i codzienne funkcjonowanie.

Wyniki. Wydłużenie uda wyniosło średnio 5,7cm. Średni czas leczenia był równy 7,8 miesięcy, a indeks wydłużania wyniósł średnio 1,4 mies/cm. Główne problemy i trudności były związane z początkiem dystrakcji gwoździa, pojawiły się u 5 chorych: nieskuteczna dystrakcja u 4 i zbyt szybka u jednego chorego. Zrost opóźniony wystąpił u jednego pacjenta. Najczęstsze problemy zgłaszane przez pacjentów to: utykanie, różne obwody ud, niewielkie problemy podczas kucania, sporadyczny ból kolana przy większym wysiłku z towarzyszącym uczuciem niestabilności.

Wnioski. Wydłużanie na gwoździu śródszpikowym wydaje się skuteczną metodą wyrównywania kończyn u nastolatków i młodych dorosłych, chociaż pacjenci powinni być informowani, że wydłużanie na gwoździu nie wiąże się z osiągnięciem idealnej funkcji kończyny.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
3/2019
2/2019
1/2019
6/2018
5/2018
4/2018