Clinico-radiological correlation during the course and healing of Legg-Calve-Perthes’ disease treated by a non-intensive conservative method

Korelacja kliniczno-radiologiczna w trakcie przebiegu i leczenia choroby Legga-Calve-Perthesa nieintensywną metodą zachowawczą

DOI: 10.31139/chnriop.2020.85.5-6.2

Abstract

Introduction. The purpose of this study is to signify any clinical and radiological correlation, if present, in patients of Legg-Calve-Perthes’ disease (LCPD) who underwent an ambulatory conservative method of containment and their final outcome.

Material and methods. Retrospective study over an 8-year period including patients of LCPD who were treated by an ambulatory conservative method showing signs of healing in the last radiological assessment was done. Clinically, gait, limb length discrepancy, range of motion of the hip, and Harris hip score were noted. The radiological parameters assessed in this study were epiphyseal index, epiphyseal quotient, acetabular head index, and epiphyseal extrusion index. Stulberg criteria was used to assess final outcome.

Results. A total of 24 patients (17 males, 7 females) with a mean age of 7.9±3 years (5–9 years) who had a clinic-radiological diagnosis of LCPD were included in the study. There was a significant improvement of range of motion of the hip joint along with Harris hip score (t(18)= -16.77, p<0.001) but no significant changes in the radiological parameters during the course of the disease. There was no correlation between radiological parameters and Harris hip score. 79.1% (19/24) had a good outcome at final follow up.

Conclusion. The function and clinical outcome during the course and healing of LCPD does not correlate with the radiographic changes and ambulatory conservative management leads to satisfactory improvement in functional activity. Age at onset and lateral pillar classification are important factors influencing final outcome in LCPD.

Streszczenie

Wprowadzenie. Celem tego badania jest określenie wszelkich korelacji klinicznych i radiologicznych, jeśli występują, u pacjentów z chorobą Legg-Calve-Perthesa (LCPD), którzy przeszli ambulatoryjną zachowawczą metodę powstrzymywania i ich ostatecznego wyniku.

Materiał i metody. Przeprowadzono badanie retrospektywne w okresie 8 lat z udziałem pacjentów z LCPD leczonych ambulatoryjną metodą zachowawczą, wykazujących oznaki wyleczenia w ostatniej ocenie radiologicznej. Klinicznie zanotowano chód, rozbieżność długości kończyn, zakres ruchu biodra i punktację biodra Harrisa. Parametrami radiologicznymi ocenianymi w tym badaniu były: wskaźnik nasadowy, iloraz nasadowy, wskaźnik panewki głowy i wskaźnik wypukłości nasadowej. Do oceny wyniku końcowego zastosowano kryteria Stulberga.

Wyniki. Do badania włączono łącznie 24 pacjentów (17 mężczyzn, 7 kobiet) w średnim wieku 7,9 ± 3 lat (5-9 lat), u których stwierdzono kliniczno-radiologiczne rozpoznanie LCPD. Wystąpiła istotna poprawa zakresu ruchomości stawu biodrowego wraz z oceną biodra Harrisa (t (18) = -16,77, p <0,001), ale nie stwierdzono istotnych zmian parametrów radiologicznych w przebiegu choroby. Nie stwierdzono korelacji między parametrami radiologicznymi a wynikiem Harrisa. 79,1% (19/24) miało dobry wynik w końcowej obserwacji.

Wniosek. Funkcja i wynik kliniczny podczas przebiegu i wyleczenia LCPD nie korelują ze zmianami radiologicznymi, a zachowawcze postępowanie ambulatoryjne prowadzi do zadowalającej poprawy czynności funkcjonalnej. Wiek w chwili wystąpienia choroby i klasyfikacja filarów bocznych są ważnymi czynnikami wpływającymi na ostateczny wynik w LCPD.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Łączony zeszyt 5-6(85) 2020
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
1/2021
3/2020
2/2020
1/2020
6/2019
5/2019