Biomechanical evaluation of patients after severe treatment of Achilles tendon Injuries using MIS procedure

Ocena biomechaniczna pacjentów po leczeniu operacyjnym uszkodzeń ścięgna Achillesa sposobem małoinwazyjnym

DOI: 10.31139/chnriop.2020.85.5-6.3

Abstract

Introduction. Achilles tendon is the strongest tendon in the human body. In 1977 Ma and Griffith described the technique of percutaneous anaplasty of the damaged Achilles tendon as a compromise between surgical and conservative treatment. Choosing an operating method that gives “better” treatment results can facilitate the choice of a more effective treatment.

Aim. The aim of the study was to evaluate the biomechanics of surgical treatment of patients with Achilles tendon injury using minimally invasive method. 

Material and Methods. The study material included 31 patients treated surgically for Achilles tendon injury in the Department of Orthopedics and Traumatology of CSK MSW in Warsaw in years 2011-2016. The research group consisted of 27 men and 4 women. Their average age was 40 years. The following research tools were used to evaluate the treatment results: 1. Measuring instrument for maximum force moments in ankle joint JBA “Staniek” 2. HUR stabilographic platform

Conclusions. 1 Patients presented a similar balance control on the stabilographic platform in research groups. 2. Higher values of maximum force moments in ankle joint were recorded in healthy limb.

Streszczenie

Wstęp. Ścięgno Achillesa jest najsilniejszym ścięgnem w organizmie człowieka. W 1977 roku Ma i Griffith opisali technikę plastyki przezskórnej uszkodzonego ścięgna Achillesa, jako kompromis między leczeniem operacyjnym a zachowawczym. Wybór metody operacyjnej, która daje „lepsze” wyniki leczenie może ułatwić nam podjęcie decyzji o wyborze skuteczniejszej metody leczenia.

Cel. Celem pracy była ocena biomechaniki u pacjentów leczonych operacyjnie sposobem MIS.

Materiał i metody. Materiał badawczy obejmował 31 pacjentów leczonych operacyjnie z powodu urazu ścięgna Achillesa w Klinice Ortopedii i Traumatologii CSK MSW w Warszawie w latach 2011-2016. Grupa badawcza składała się 27 mężczyzn oraz 4 kobiet, a średnia wieku wynosiła 40 lat. Średnia wieku pacjentów wynosiła 46 lat w pierwszej grupie oraz 48 w grupie 2. Do oceny wyników leczenia wykorzystano następujące narzędzia badawcze: 1. Stanowisko pomiarowe JBA Staniak. 2. Płyta Stabilograficzna HUR 

Wnioski. 1. Pacjenci wracają w podobnym czasie do aktywności zawodowej i sportowej po operacji w obu grupach chorych. 2. Na płycie stabilograficznej pacjenci prezentowali podobną kontrolę równowagi w obu grupach kończynach. 3. Zarejestrowano podobne wartości maksymalnych momentów sił w stawie skokowym w grupie badanej.

Wersja elektroniczna artykułu:
Wersja papierowa czasopisma:
ISSN 0009-479X
Łączony zeszyt 5-6(85) 2020
Wersja papierowa:
Zamów aktualny rocznik
Zamów aktualny rocznik Bądź na bieżąco
1/2021
3/2020
2/2020
1/2020
6/2019
5/2019